Goście

Wpłać darowiznę na Centrum Rozwoju Przekaż 1% Skautom Europy Youtube - obozy Youtube - Droga Cię wzywa

Naszymi gośćmi podczas Forum Młodych 2013 będą:

Mateusz Morawiecki 

Mateusz Morawiecki (ur. 1968 r.) jest absolwentem historii na Uniwersytecie Wrocławskim, studiów Business Administration na Politechnice Wrocławskiej i Central Connecticut State University oraz magisterskich studiów MBA na Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu. Odbył także podyplomowe studia z zakresu prawa europejskiego i ekonomiki integracji gospodarczej na Uniwersytecie w Hamburgu, ukończył studia z zakresu prawa międzynarodowego, prawa europejskiego, integracji gospodarczej i walutowej (Master of Advanced European Studies) na Uniwersytecie w Bazylei. Mateusz Morawiecki jest także absolwentem Advanced Executive Program w Kellog School of Management Uniwersytetu Northwestern, Evanston w Stanach Zjednoczonych. W 1998 był zastępcą dyrektora Departamentu Negocjacji Akcesyjnych w Komitecie Integracji Europejskiej. Jest współautorem podręcznika dla studentów „Prawo europejskie”. Od 2008 pełni funkcję konsula honorowego Republiki Irlandii w Polsce.

Mateusz Morawiecki jest synem Kornela Morawieckiego, założyciela i przewodniczącego Solidarności Walczącej.

W życiu zawodowym Mateusz Morawiecki od 1998 roku jest związany z Grupą Banku Zachodniego WBK (wcześniej z Bankiem Zachodnim) – początkowo był doradcą prezesa Zarządu Banku Zachodniego do spraw Trade Finance i kontaktów międzynarodowych, następnie dyrektorem banku, a po połączeniu Banku Zachodniego i Wielkopolskiego Banku Kredytowego został w 2001 roku członkiem Zarządu Banku Zachodniego WBK. Od maja 2007 jest prezesem zarządu Banku Zachodniego WBK. W ciągu pierwszych trzech lat działania pod jego kierownictwem Bank Zachodni WBK stał się jednym z największych banków uniwersalnych w Polsce z trzecią co do wielkości siecią oddziałów.

 S. Michaela Pawlik OP

s. Michaela Pawlik OP (Zofia Pawlik) urodziła się 2 maja 1938 r. w Ryglicach w woj. małopolskim. Ukończyła Szkołę Pielęgniarstwa w Warszawie i przez kilka lat pracowała w tym zawodzie. W 1966 r. ukończyła Instytut Wyższej kultury Religijnej na KUL-u. W 1967 r. wyjechała do Indii jako świecka misjonarka. Tam zetknęła się z biedą i niesprawiedliwością społeczną, której źródłem było hinduistyczne prawo kastowe. Studiowała socjologię na Uniwersytecie Karnatak w Dharwad. Zgłębiła religijną i kulturową tradycję Indii.

W 1980 r. przyjechała do Polski i wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Dominikanek Misjonarek Jezusa i Maryi w Zielonce k/Warszawy. Wieczyste śluby złożyła w 1989 r. Prowadziła zajęcia z misjologii i z higieny tropikalnej; pracowała także jako maszynistka i katechetka.

S. Michaela OP prowadzi wykłady oraz spotkania dyskusyjne na temat pojawiania się sekt i propagandy wschodnich subkultur. Współpracuje ze Stowarzyszeniem Ruchu Obrony Rodziny i Jednostki, a także z Ruchem Effatha im. św. Andrzeja Boboli i św. Maksymiliana Kolbego.

Publikuje artykuły, pozycje książkowe i broszury, mówiące o kulturze i religii Orientu, które przenikają do krajów Europy, np. Nie dajcie się uwieść... (Sandomierz 2008), Zwodniczy mistycyzm Orientu (Sandomierz 2010), Złudna wiara w reinkarnację (2010), Utopijny raj New Age (Sandomierz 2013).

Witold Kieżun 

Witold J. Kieżun ur. w 1922 r. w Wilnie, syn ojca lekarza internisty i matki lekarza dentysty. W 1931 roku przeniósł się do Warszawy, gdzie w 1939 roku zdał maturę w Gimnazjum i Liceum Humanistycznym im Księcia Józefa Poniatowskiego. W roku 1942 ukończył studia w Szkole Budowy Maszyn i Elektrotechniki (dawniejszej Wawelberga i Rotwanda) uzyskując dyplom technika – inżyniera budowy maszyn. Począwszy od 1942 roku studiował na Wydziale Prawa tajnego Uniwersytecie Warszawskiego.

Od października 1939 roku brał udział w wojskowej działalności podziemnej.W czasie Powstania Warszawskiego walczył w Oddziale Specjalnym Harnaś, odznaczony w sierpniu 1944 Krzyżem Walecznym, a w dniu 23 września 1944 roku dekorowany osobiście przez dowódcę AK generała Bora-Komorowskiego wojennym orderem Virtuti Militari i awansowany do stopnia podporucznika. Po kapitulacji uciekł z niewoli niemieckiej pod Ożarowem.

W marcu 1945 roku aresztowany w Krakowie przez NKWD. Po ciężkim śledztwie (z pozorowanym rozstrzelaniem) w więzieniu na Montelupich, wywieziony do Gułagu Krasnowodsk na Pustyni Kara Kum nad granicą Iranu (Turkmenia). Ciężko chory na tropikalną beri-beri, z częściowym paraliżem nóg przewieziony do szpitala w Kaganie, (Uzbekistan), a następnie przetransportowany do Brześcia nad Bugiem. Wydany polskim władzom bezpieczeństwa został osadzony w Obozie Pracy Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego w Złotowie. W lipcu 1946 zwolniony z obozu. [Zobacz: wspomnienia]. W 1948 roku prewencyjnie aresztowany na 48 godzin.

Po uzyskaniu stopnia magistra prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim przenosi się do Warszawy, pracując w Narodowym Banku Polskim.W roku akademickim 1951-1952 pracuje jako asystent w SGPiS. Od roku 1961 uczestniczy w seminarium doktoranckim profesora Jana Zieleniewskiego w Zakładzie Prakseologii PAN. Uzyskuje w roku 1964 w SGPiS (obecnie SGH) stopień doktora nauk ekonomicznych ze specjalizacją organizacja i zarządzanie za pracę „Zarządzanie Oddziałem Narodowego Banku Polskiego”, a w roku 1969 stopień doktora habilitowanego za pracę: „Autonomizacja jednostek organizacyjnych. Z Patologii Organizacji.”

Po przejściu prof. Jana Zieleniewskiego na emeryturę obejmuje po nim w roku 1971 kierownictwo Zakładu Prakseologii PAN i nawiązuje kontakt z USA Information Agency opracowując program polsko–amerykańskich badań organizacyjnych. W roku 1973 został usunięty ze stanowiska kierownika Zakładu Prakseologii z inicjatywy organizacji partyjnej. Następnie pełni funkcję kierownika Zakładu Teorii Organizacji Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego i Zakładu Administracji Publicznej Instytutu Organizacji Zarządzania i Doskonalenia Kadr. Tytuł naukowy profesora uzyskał w 1975 roku. Wypromował 12 doktorów i 72 magistrów. W roku 1980 wyjechał z kraju na kontrakt w School of Business and Administration Temple University w Filadelfii.

Od 1980 był kolejno profesorem School of Bussines Administration Temple University w Filadelfii, Duquesne University w Pittsburgu, kierownikiem projektu (chief technical advisor) Organizacji Narodów Zjednoczonych w Centralnej Afryce (Burundi i Rwanda), ekspertem rządu w Burkina Faso, profesorem EHC Universite de Montreal i Universite du Quebec a Montreal, Kierownikiem Rady Programowej Polish Institute of Arts and Sciences McGill University w Montrealu, Profesorem Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i Zarządzania im. Leona Koźmińskiego w Warszawie.

W okresie od 1993 do 1998 roku spędzał w Polsce 1-2 miesiące rocznie wykładając w Międzynarodowej Szkole Zarządzania, Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Zarządzania (obecnie im. Leona Koźmińskiego) i w Wyższej Szkole Humanistycznej w Pułtusku (obecnie im. Aleksandra Gieysztora).

W latach 70., 80., 90-tych wygłaszał odczyty i krótkie serie wykładów w licznych uniwersytetach w: Wielkiej Brytanii, USA , Kanadzie, Francji , Holandii, Finlandii, Czechosłowacji, Burundi, Rwandzie, m/innymi w Universite Paris - Dauphine Sorbonne IX i Sorbonne II, School of Business Administration Harvard University, Faculty of Administrative Studies York University Toronto, Michigan State University Ann Arbor, School of Business Administration Catholic University Seton Hall, School of Management Bradford University (Yorkshire, Anglia), Fordham Catholic University New York, Universite de Bujumbura.

W latach 1980 – 1981 wygłosił serię publicznych odczytów na temat: ”Spirit of Solidarity” w 14 uniwersytetach amerykańskich i kanadyjskich. utrzymując kontakt z Centrum Spraw Polskich przy Michigan State University w Ann Arbor, kierowanym przez prof. Andrzeja Ehrenkreutza.

Profesor Kieżun jest autorem ponad 70 zwartych pozycji wydawniczych (książek i skryptów naukowych) i około 300 artykułów, referatów i rozdziałów w zbiorowych monografiach w języku polskim, angielskim, francuskim, hiszpańskim, rosyjskim i czeskim, oraz dwóch pozycji literackich i szeregu utworów muzyki fortepianowej.

za: http://www.witoldkiezun.com/3

Prof. Witold Kieżun był gościem Forum Młodych w 2006 roku. W 4 numerze „Przestrzeni. Pisma Szefów” ukazał się wywiad z nim pod tytułem „Szczęście i porządek”; zostanie on opublikowany ponownie na stronie internetowej http://przestrzen.skauci-europy.pl

Właśnie ukazało się wydanie drugie uzupełnione książki prof. Kieżuna pod tytułem "Patologia transformacji", poświęcone krytycznej analizie polskich przemian gospodarczych po upadku komunizmu (profesor zapowiadał pracę nad tą książką na Forum Młodych 2006).

Ciekawą analizę opartą o tezy książki Kieżuna można znaleźć tutaj: http://www.nowakonfederacja.pl/iii-rp-czyli-nowe-kondominium-zachodu/
Damian Żurawski 

Damian Żurawski (ur. 1979 r.)- filmowiec, reżyser, aktor, muzyk, podróżnik, teolog, autor książki o ewangelizacji poprzez sztukę, speaker Catholic Voices Polska. Wraz z przyjacielem przeżyli półroczną wyprawę życia www.wyprawa-roku.pl (rowerem z Rzymu do Pekinu).

Założyciel "Wspólnoty Żywych Kamieni" we Wrocławiu - wspólnoty ewangelizującej poprzez sztukę, oraz założyciel "Wspólnoty Nowego Życia" w Manchester (Anglia) - wspólnoty ewangelizacyjnej dla współczesnej Polonii. Założyciel "Domu Twórczych Chrześcijan" w Warszawie - miejsca do mieszkania i ciekawych inicjatyw. Aktualnie pracuje nad autorskim serialem sensacyjnym w języku angielskim, o walce dobra ze złem o duszę człowieka.

Kanał na youtube Damiana: www.youtube.com/user/TheDamianZurawski
 Tadeusz Płużański Tadeusz M. Płużański (ur. 1971 r.) – dziennikarz, historyk i publicysta. Ukończył studia historyczne. Specjalizuje się w powojennej historii Polski. Współpracuje ze Światowym Związkiem Żołnierzy Armii Krajowej. Publikował m.in. w "Biuletynie Informacyjnym" ŚZŻAK, "Najwyższym CZASIE!", "Naszej Polsce", "Uważam Rze", "W sieci", "Do Rzeczy", "Tygodniku Solidarność", "Gazecie Polskiej Codziennie" i "Gazecie Polskiej". Obecnie pełnii funkcję  szefa działu opinie dziennika "Super Express". Jest m.in. autorem książek o zbrodniach komunistycznych, m.in.: „Bestie: mordercy Polaków”, „Oprawcy. Zbrodnie bez kary” i “Bestie 2”. Jest synem Tadeusza Płużańskiego (1920-2002), filozofa, pedagoga, poety, więźnia obozu w Stutthof (nr 10525), członka AK i WiN, współpracownika rtm. Witolda Pileckiego, skazanego na 3-krotną karę śmierci zamienioną na dożywocie.
 Gabriele Kuby Gabriele Kuby (ur. 1944 r.) - socjolog, pisarka, publicystka, matka trójki dzieci. Pochodzi z Bawarii. Córka znanego lewicowego intelektualisty. Studiowała socjologię na uniwersytetach w Berlinie i Koblencji. Brała udział w rozruchach studenckich w roku 1968. Fascynowała się ezoteryką i ideologią New Age. Była nimi uwiązana przez ponad 20 lat! W 1997 roku zdecydowała o przystąpieniu do Kościoła Katolickiego. Od tamtej pory siłę swojego przekazu czerpie z wiary w Jezusa Chrystusa. Jej mottem są słowa Edyty Stein: „Kto szuka prawdy znajduje Boga". Z wielką odwagą i precyzją krytykuje przeseksualizowaną kulturę Zachodu analizując zmiany zachodzące w ostatnich dziesięcioleciach w społeczeństwie niemieckim jak i w innych krajach europejskich. Demaskuje drastyczne przykłady seksualizowania najmłodszych dzieci, seks-usługi w domach opieki społecznej, postępy zielonych na drodze do legalizacji pedofilii. Jej misją stała się walka z nową, groźną ideologią - gender.
Anna i Janusz Wardakowie 

Anna i Janusz Wardak - od 19 lat są szczęśliwym małżeństwem i rodzicami ośmiorga dzieci w wieku od 1,5 roku do 17 lat. Są jednymi z założycieli i liderów Akademii Familijnej w Polsce (www.akademiafamilijna.pl).

Autorzy licznych wykładów i prelekcji, a także kilku artykułów prasowych, poświęconych wychowaniu dzieci, miłości małżeńskiej i życiu rodzinnemu. Janusz jest stałym gościem audycji „Wychowywać, ale jak?” w Radiu Warszawa.

Ania jest koordynatorem współpracy z rodzicami w szkole „Strumienie”, a Janusz jest wicedyrektorem ds. wychowawczych szkoły dla chłopców „Żagle”. Obie placówki prowadzone są przez Stowarzyszenie „Sternik”.

Więcej: www.wardakowie.pl

 

Tim Guénard urodził się w 1958 r. we Francji. Ma podwójne obywatelstwo francusko-kanadyjskie. Jego korzenie sięgają plemion indiańskich. Jest dumnym ze swojego pochodzenia Irokezem. Tim jako pisarz zdobył swą popularność autobiograficzną książką pt. „Silniejszy od nienawiści" (wyd.ZNAK). Książkę tę czyta się jednym tchem, niczym znakomitą powieść sensacyjną. Trudno dać wiarę, że to życie napisało taki scenariusz i doświadczyło tak wielkim cierpieniem jednego człowieka. Historia życia Tima jest głęboko poruszająca.

Tim został porzucony przez matkę, kiedy miał trzy lata. Ta przywiązała go do słupa jednej z polnych dróg i odeszła. Nad ranem zziębniętego i wystraszonego chłopca znalazła policja. Oddano go w ręce agresywnego, uzależnionego od alkoholu ojca. Ten znęcał się nad nim bezlitośnie. W dniu piątych urodzin ojciec pobił go tak mocno, że Tim ledwie przeżył. Po tym ciężkim pobiciu chłopiec spędził w szpitalu, przykuty do łóżka ponad trzy lata. Miał zmiażdżone nogi, które lekarze składali jak puzzle. Był zupełnie sam, nikt go nie odwiedzał, poza pielęgniarkami podającymi zastrzyk. Po szpitalu nie miał dokąd pójść. Był dzieckiem niechcianym pozostającym w rękach państwa. Przeszedł przez takie instytucje jak: szpitale psychiatryczne, domy dziecka, domy starców, rodziny zastępcze i poprawczaki.

Trzy marzenia trzymały go przy życiu: że wyrzucą go z poprawczaka, że zostanie szefem bandy i że zabije ojca. Ostatnie, największe marzenie, jako jedyne nie spełniło się.

Po usunięciu z poprawczaka stał się bezdomnym włóczęgą na ulicach Paryża (miał wtedy 13 lat). Życie na ulicy było prawdziwą szkołą przetrwania. Paląca nienawiść i obsesyjna chęć zemsty nadawała sens jego życiu, chroniła go przed samobójstwem.

Któregoś dnia, w jednej z uliczek Paryża odkrył szkołę boksu. Ten sport dał Timowi możliwość rozładowania destrukcyjnych uczuć. Trenował nieustannie, wyobrażając sobie przy każdym zadawanym ciosie, że katuje swojego ojca. Dzięki temu szybko odniósł sukces – został mistrzem Francji w boksie. Wzrosła jego popularność w środowisku przestępczym, więc miał utorowaną drogę do spełnienia swojego drugiego marzenia – zostania szefem gangu. Uciekł w przemoc i hulaszcze życie.

Pod tą maską twardziela kryła się ogromna tęsknota za miłością, rodziną i dobrym życiem. Wola życia i nie gasnąca nadzieja spowodowała, że zaczął przyciągać do siebie ludzi o dobrym sercu. Te wyjątkowe spotkania, pomału sprowadziły go na właściwą drogę. Jego przebudzenie i proces wewnętrznej przemiany nabrał rozpędu wraz z zaprzyjaźnieniem się z o.Thomasem Philippe (współzałożycielem ARKI). W ARCE Tim nawiązał kontakt z osobami niepełnosprawnymi. Skruszał i padł na kolana w swoim sercu. W końcu odnalazł bezwarunkową akceptację i miłość, poczuł się potrzebny. Miłość przezwyciężyła nienawiść. Przebaczenie rodzicom (przede wszystkim ojcu) wyzwoliło go i otworzyło drogę do szczęśliwego i spełnionego życia. Tim jest teraz osobą głęboko wierzącą. Jest chrześcijaninem, pozostającym przyjacielem wielu religii. Miłuje różnorodność, sam siebie określa „globtroterem różnic".

Obecnie Tim Guenard mieszka w Pirenejach, niedaleko Lourdes, w pięknym domu położonym na górskim zboczu. Posiada kochającą rodzinę – żonę, czworo dzieci oraz wnuki. Zajmuje się pszczelarstwem, prowadzeniem gospodarstwa i resocjalizacją młodzieży. Wybudował kilka domów by móc przyjmować zagubionych młodych ludzi.

Jest często zapraszany w różne zakątki świata, aby opowiedzieć historię swojego życia. Głoszone przez niego świadectwo ma moc odmieniania ludzkiego życia.

 

Informacje o Forum Młodych: